nevruz ya da nevroz...


bİr taraf "nevruz", öbür taraf "nevroz" diyor.
fark "u" ile "o" kadar mı?..

benim için fark etmez, ben pelteğim.

devlet, aydınlar, medya, irili ufaklı bizler "nevruz"u bayram yapmak, barış ve sevgiye dönüştürmek için çırpındık.

genelkurmay afiş bastırdı, başbakan yumurta tokuşturdu, uyuyan adam atilla koç dahi havadayken uyuma tehlikesini göze alıp ateşin üzerinden atladı.

ama kimi kürt göstericilere baktık dün; illa bir katili, bu ülkeyi kana bulamış, on binlerce yuvayı söndürmüş bir eli kanlı eşkıyayı başlarına taç yapmak istiyorlar.

ellerinde onun fotoğrafları, dillerinde onun adı.

apo’nun mesajlarını okudular meydanlarda.

bu haksızlık.

dünyanın en büyük kürt kentidir İstanbul.

İstanbul’un, ankara’nın en görkemli binalarının sahibidir kürt kökenli işadamları.

her zaman kabinelerin dörtte biri kürt bakanlardan oluştu.

bir tek gün olsun başaran ve yürüyen işadamlarına, akademisyenlere, devlet memurlarına, politikacılara, aydınlara, sanatçılara "kürt müsün?" diye sorulmadı...

üniversiteler, siyaset, devlet kadroları, ekranlar onlarla doludur.

daha ne istersiniz?

bu haksızlık...

bence istediği kendi kimliği değil, apo denilen katili başına taç yapmak istiyor.

İstediği kültürü de değil... İstediği bölünmek, parçalanmak, kavga ve kan...

derdi; bölgenin geri kalmışlığı ya da derdi ekonomik zorluklar da değil... çünkü asırlardır bölgeyi sömüren ağalık, tarikat, şıhlık düzenine kızmıyor... ona bölgenin tek demokrasisini sunmuş atatürk’e ve onun kurduğu türkiye cumhuriyeti’ne kızıyor.

aynı zamanda akılsız...

diyelim ki daha dün; avrupa’nın elli ırkını bir araya getiren ab’nin ellinci yılının nasıl olup da kutlandığını... ama aynı gün; irak’ta mezheplerin birbirlerinin boğazlarını niye kestiklerini göremiyor...

hálá bölünme, kin, nefret, savaş ve kan istiyor...

hálá apo’yu başına taç yapıyor.

ve ahmak...

nevruz ya da nevroz...


bİr taraf "nevruz", öbür taraf "nevroz" diyor.
fark "u" ile "o" kadar mı?..

benim için fark etmez, ben pelteğim.

devlet, aydınlar, medya, irili ufaklı bizler "nevruz"u bayram yapmak, barış ve sevgiye dönüştürmek için çırpındık.

genelkurmay afiş bastırdı, başbakan yumurta tokuşturdu, uyuyan adam atilla koç dahi havadayken uyuma tehlikesini göze alıp ateşin üzerinden atladı.

ama kimi kürt göstericilere baktık dün; illa bir katili, bu ülkeyi kana bulamış, on binlerce yuvayı söndürmüş bir eli kanlı eşkıyayı başlarına taç yapmak istiyorlar.

ellerinde onun fotoğrafları, dillerinde onun adı.

apo’nun mesajlarını okudular meydanlarda.

bu haksızlık.

dünyanın en büyük kürt kentidir İstanbul.

İstanbul’un, ankara’nın en görkemli binalarının sahibidir kürt kökenli işadamları.

her zaman kabinelerin dörtte biri kürt bakanlardan oluştu.

bir tek gün olsun başaran ve yürüyen işadamlarına, akademisyenlere, devlet memurlarına, politikacılara, aydınlara, sanatçılara "kürt müsün?" diye sorulmadı...

üniversiteler, siyaset, devlet kadroları, ekranlar onlarla doludur.

daha ne istersiniz?

bu haksızlık...

bence istediği kendi kimliği değil, apo denilen katili başına taç yapmak istiyor.

İstediği kültürü de değil... İstediği bölünmek, parçalanmak, kavga ve kan...

derdi; bölgenin geri kalmışlığı ya da derdi ekonomik zorluklar da değil... çünkü asırlardır bölgeyi sömüren ağalık, tarikat, şıhlık düzenine kızmıyor... ona bölgenin tek demokrasisini sunmuş atatürk’e ve onun kurduğu türkiye cumhuriyeti’ne kızıyor.

aynı zamanda akılsız...

diyelim ki daha dün; avrupa’nın elli ırkını bir araya getiren ab’nin ellinci yılının nasıl olup da kutlandığını... ama aynı gün; irak’ta mezheplerin birbirlerinin boğazlarını niye kestiklerini göremiyor...

hálá bölünme, kin, nefret, savaş ve kan istiyor...

hálá apo’yu başına taç yapıyor.

ve ahmak...

ne yazık ki cahil ve çaresiz insanları kandırmak çok kolay. olayları seyredenler de fark etmiştir ki olaylarda ortada dolaşan kitle 12 - 13 yaşındaki çocuklar ve yaşını başını almış benim anam, bacım, teyzem olacak anadolu kadınlarıdır. diğerleri ise yüzleri kapalı provakatörlerdir. ne yazık ki bu insanların çoğu okuma yazma bile bilmemekte hatta türkçe dahi konuşamamaktadır. üstelik bunlar istanbulda yaşıyor. işte bu milli eğitim sisteminin suçudur. hiç bir türk kürde düşman gözüyle bakmaz. çünkü kürt iş arkadaşımızdır, okulda sıra arkadaşımız, hatta eşimiz, kankamızdır. şehitliklerde mezarlarımız yanyanadır. peki niye böyle olaylar oluyor. çünkü türkiye yükselen bir değerdir. ve emperyalist güçler tarafından bölünmesi gereken kargaşa ortamı yaratılması gereken bir yerdir. sitemize üye olan bir çok kürt kardeşimiz vardır. ben de bulgaristan göçmeniyim. dedemin dedesi bulgar, babaannesi boşnak, babannem sırp. ben türküm yaşasın türkiye cumhuriyeti. ne mutlu türküm diyene. kardeşlerim benim.

kardeş maalesef bu bir; ülkeyi bölme çalışması, kürt devleti kurdurma çalışması olduğu için bu halde oldu. böl ki başedebilesin.