AKSAK
02-27 -2007, 23:19
bakmayın iyiyim dediğime iyiyim diyorsam ağız alışkanlığı sadece.yıllardır ruhum ölü sanki.yaşadıklarım acı vermiyor hissettiğim sadece huzursuzluk,sıkıntı.sevinmiyorumda dolu dolu içimden gelerek ne zamandır,mutluda değilmişim. fark ettim ki içinde olduğum durum sadece sıradanlık,bıkkınlık,boşvermişlik.
oysa bir zamanlar ruhum bedenimdende canlıydı sanki.tüylerim diken diken olurdu zevkten,bulutların arasından batan güneşin gökyüzünde oluşturduğu renkleri seyrederken,güzel bir melodiyi mırıldanırken.hıçkıra hıçkıra ağlamıştım birkeresinde mutluluktan; kulağımda iron maiden gök yüzünde yıldızlar bana gülümserken.tanrı dostumdu istersem kızıp isyan edeceğim,ister en yakınımda yardım isteyeceğim,iki laf edip gülüp eğleneceğim.şimdi her şey bommmboşşşş sanki.
hayat insanı kendi sıradanlığının içine hapsedip kurutmak için fırsat kolluyor adeta.önce çocukluğunun neşesini alıyor elinden.sonra gençliğinin hayallerini,coşkusunu.bir bakıyorsun elinde birtek umut kalmış o bari elimde kalsın diyorsun,sarılıyorsun sımsıkı,mucizeler olsun diyorsun,tekrar yıldızlar sana gülsün,gökyüzünde renkler senin için dans etisin istiyorsun olmuyor,eskisi gibi olmuyor!!!
neredeyim şimdi?ne yapıyorum?yaşıyor muyum?şöyle ol,böyle ol,niye bunu yapmıyorsun, niye böyle yapıyorsun okadar duydum ki buları,sadece yaşanan hayatın düz,katı gerçekliğine adapte olamadığım için,hayal ettiğim için,hayat bir mucizedir mucize gibi yaşansın diye düşündüğüm için… duyduğum kadar yanlış bir insan mıymışım gerçekten?nekadar kolay ben niye böyle yapıyorum demek yerine sen niye bunu yapıyorsun demek yada ben niye böyleyim yerine sen niye böylesin demek.onuda yapmadım kendimde olamadım.ölmüşüm gibi hissediyorum sanki.vakit geçiriyorum sadece artık.okadar çok insan var ki özgür olduğunu sanan ama özgürlüğün tadına bile bakmamış; gülmek geliyor içimden acı acı.ben özgür değilim.özgürlük çöl sıcağında susuzluktan ölmek üzereyken kana kana içtiğin su gibi bişey olsa gerek
ne mutlu hayal edebilenlere ve hayal ettikleri gibi yaşayabilenlere!
Düzenleyen - AKSAK Tarih: 27/02/2007 22:42:47
oysa bir zamanlar ruhum bedenimdende canlıydı sanki.tüylerim diken diken olurdu zevkten,bulutların arasından batan güneşin gökyüzünde oluşturduğu renkleri seyrederken,güzel bir melodiyi mırıldanırken.hıçkıra hıçkıra ağlamıştım birkeresinde mutluluktan; kulağımda iron maiden gök yüzünde yıldızlar bana gülümserken.tanrı dostumdu istersem kızıp isyan edeceğim,ister en yakınımda yardım isteyeceğim,iki laf edip gülüp eğleneceğim.şimdi her şey bommmboşşşş sanki.
hayat insanı kendi sıradanlığının içine hapsedip kurutmak için fırsat kolluyor adeta.önce çocukluğunun neşesini alıyor elinden.sonra gençliğinin hayallerini,coşkusunu.bir bakıyorsun elinde birtek umut kalmış o bari elimde kalsın diyorsun,sarılıyorsun sımsıkı,mucizeler olsun diyorsun,tekrar yıldızlar sana gülsün,gökyüzünde renkler senin için dans etisin istiyorsun olmuyor,eskisi gibi olmuyor!!!
neredeyim şimdi?ne yapıyorum?yaşıyor muyum?şöyle ol,böyle ol,niye bunu yapmıyorsun, niye böyle yapıyorsun okadar duydum ki buları,sadece yaşanan hayatın düz,katı gerçekliğine adapte olamadığım için,hayal ettiğim için,hayat bir mucizedir mucize gibi yaşansın diye düşündüğüm için… duyduğum kadar yanlış bir insan mıymışım gerçekten?nekadar kolay ben niye böyle yapıyorum demek yerine sen niye bunu yapıyorsun demek yada ben niye böyleyim yerine sen niye böylesin demek.onuda yapmadım kendimde olamadım.ölmüşüm gibi hissediyorum sanki.vakit geçiriyorum sadece artık.okadar çok insan var ki özgür olduğunu sanan ama özgürlüğün tadına bile bakmamış; gülmek geliyor içimden acı acı.ben özgür değilim.özgürlük çöl sıcağında susuzluktan ölmek üzereyken kana kana içtiğin su gibi bişey olsa gerek
ne mutlu hayal edebilenlere ve hayal ettikleri gibi yaşayabilenlere!
Düzenleyen - AKSAK Tarih: 27/02/2007 22:42:47