Müzik ProgramlarıMüzisyen piyanist ve ihtiyacı olan arkadaşlarıza çeşitli müzik programları hakkında destek için açılmıştır.
(Ses kayıt programları midi edit programları sample programları)
Sitemizden indirdiğiniz program destek hattı ( telif Gerektiren program crack serial eklenemez. ban sebebidir.
bu arada hem besteci ve aynı zamanda keman vitüözü olan vivaldi sokaklarda keman konserleri verirken tam konserin ortasında kemanın en ince telinin bilerek kopararak en ince tel [mi teli] olmadaan parçası çalar ve böylece ustalığı her zaman kanıtlamış olur ama arasıra ustalıklarından dolayı mi teli kendisi de kopabiliyomuş. . .[ben mi telimi çıkardım konçertomu çaladım olmadı yani...]
İçinde bulunduğumuz `otantik müzik` döneminde bir çok kişi bach`ın müziğini modern piyano ile yorumlamanın ölümcül bir günah olduğunu düşünüyor.bunun yanında, bach`ın klavye eserlerinin hakkıyla ancak piyanoda yorumlanabileceğine `yemin eden` bir grup daha var. şu kesin ki, bu tartışma hiç bitmeyecek. ancak `otantik müzik` yapan ve yapmayan müzisyenler bu konuda kesin karara varmak yerine, yanyana dostluk içerisinde müzik yapılmasına izin veremezler mi acaba?
`otantik yorum`a büyük saygı duyuyorum. ancak şunu itiraf etmeliyim ki, beni şu ana kadar en çok etkileyen performanslar casals, fischer, horszowski, landowska, szigeti, vegh, mendelberg gibi müzisyenlerden dinlediklerim oldu. bu performanslarda (landowska haricinde) çok az oranda bilimsellik ve akademisyenlik, ancak çok büyük oranda müzisyenlik ve sanatçılık vardır. bu kayıtlar bach`ın bütün ruhunu ve ihtişamını günümüze taşımaktadır.orijinal enstrumanlar ile yapılan kayıtları dinlediğimde bile hissettiğim şeyler buna benzer olmuyor.
klavsenin bach müziğini çalmak icin tek doğru klavyeli enstrüman olduğunu düşünenler yanılıyorlar. evet, goldberg varyasyonları, fransız uverturu, İtalyan koncertosu, kromatik fantezi-füg 2 klavyeli klavsen için yazılmıştır. ama envansiyonlar? katıkssz `klavikord` müziğidir. 48 prelüd-füg ise farklı enstrumanlar için tasarlanmış olmalıdır. 1.kitaptaki la minör füg`ün pedallı klavsen veya org için yazıldığını düşünüyorum. son iki ölçüyü sadece iki el ile çalmak olanaksızdır. bu eserdeki en ifadeli, en anlamlı parçalar, klavikordun hassas ve `söylemeye` uygun tonunu gerektirmektedir, klavsenin daha sert ve vurmalı etkisindeki tonunu değil. peki neden o zaman bach`ı klavikord ile çalmiyorum? evet, çaliyorum, ancak halk önünde değil. klavikord çok hassas ve harika bir enstrumandir. bütün piyanistlere bu çalgıda ustalaşmayı öneriyorum. öte yandan enstrumandan 5 metre uzakta oturan bir kişi, müziğin ve çalgının zerafetini çok zor farkedebilir. bu yüzden halk önünde bach çalmaya başladığımdan beri, normal boyutta bir konser salonunda müziğin gereklerini yerine getirebilecek ve karışık polifonileri en büyük sadelikle duyurabilecek yetenekte olan piyanoyu seçtim.
ancak hangi enstrumani seçerseniz seçin, stil her zaman en ön sıradadır. bestecinin dönemi ve o dönemdeki çaliş gelenekleri konusunda bilebildiğimiz kadar çok şey bilmeliyiz. bach`in müziğini kendi yorumundan dinleyebilsek bu ne harika olurdu! bununla birlikte, paha biçilmez değerde kaynaklara sahip olmamız sevindirici. (c.p.e. bach`ın `klavyeli enstrumanları çalma sanati üzerine deneme`si, l.mozart, quantz, couperin`in incelemeleri) kaynaklardan stil, zevk, artikülasyon, süslemeler, parmak numaraları ve daha birçok konuda çok önemli şeyler öğrenebiliriz.
bir eseri yorumlamada birçok yol vardır.bunların hiçbir tanesi tek bir kesin doğru yol değildir. mesela, tempoyu korumak, her calış için gerekli temel bir niteliktir. ancak hiçbir müzik için tam doğru denebilicek bir tempo yoktur. müzisyenin görevi temposunu inandırıcı bir şekilde dinleyiciye ulaştırmaktır. prelüd-fügler ile ilgili en gizemli şey, bu eserleri inandırıcı bir şekilde birçok tempo, dinamik, artikülasyon ile çalabilirsiniz, ve her şekilde müziğin büyüklüğü ve yüceliği kendisini gösterir. bach`ta mutlak gerekli olan bir şey de sadelik, berraklıktır. çalarken, seçtiğimiz temponun en nota biriminin dahi acelesiz, telaşsız çalınmasına, dinleyiciye anlaşılır gelmesine izin verdiğine emin olmalıyız. bach çalarken piyanisti bekleyen tehlikelerden birisi de pedaldır. bach`ta pedalı unutmak gerektiğini söylemek öğretici olacaktır. ses tonunun rengi için kullanabilirsiniz, ancak çalışınızı bununla gizlememeli, legato yaparken ise bunu ayaklarınızla değil parmaklarınızla başarmalısınız.
bir bach eseri çalarken artikülasyonu, basış şeklini, bölümlemeyi (phrasing) seçmek yorumcunun hakkıdır. ne harika bir fırsat! süslemeleri kullanmayı anlayabilmek de bach yorumunun bir diğer önemli kısmıdır. süsleme, görsel sanatlar ve mimaride olduğu gibi müzik için de vazgeçilmezdir. gotik bir katedrali, süslemeleri, fresk ve heykelleri olmadan, sadece duvarlarıyla görmek çok ilginç olurdu. bu büyük sanata olan hayranliğimizi ve aldiğimiz zevki büyük ölçüde azaltacağini da söyleyebiliriz. başka bir önemli nokta da süsleme formlarının nerede gerekli ve uygulanabilir olduğuna karar vermektir. aslında birçok eserde daha sade düşünmek ve çalmanın daha uygun olduğu düşünülebilir, ancak bu, o çağın müziğini, sahip olduğu vazgeçilmez özellikleri (çalmanın, keşfetmenin, doğaçlamanın neşesini) görmezden gelmek olur. andräs schiff`in decca records`tan cikan "bach'ın klavye eserleri" kayıtlarına yaptığı giriş yazısıdır.
Müziği notalayıp yazıya almaya yarayan şekillerdir. Yazı harflerinin adları bulunuşu gibi, bu şekillerinde adları vardır. Notalara ait yedi isim şunlardır: do (ilim dilinde bazen “ut”), re, mi, fa, sol, la, si. Almanya ve İngiltere’de, Ortaçağ tarzından solfejde kısmen hatıra olarak notalar doğrudan doğruya alfabe harflerinden yedisinin adlarıyla okunmaya devam ediliyor: C (do), D (re), E (mi), F (fa), G (sol), A (la), H (si), B (si bemol). Bu, Almanlardaki sistemdir.
Nota (veya not) kelimesi, bir şeyi sonradan hatıra getirtecek surette bir yere not etmeyi ifade eden sözdür. Müzik notası da, bir sesi temsil etmek üzere nota dizeği üstündeki yerine konulan bir işaret, bir kayıttır.
Karakterci nota: Bir özelliği belirten nottur. Dizideki yedi notanın vasıfları olan tonik, toniküstü, mediant (ortanca), alt-dominant, dominant (hâkim), dominantüstü, sensible (duygun) nota, terimleri hep karakterci notalardır. Çünkü, dizide her birinin farklı birer rolü vardır ve karakterlerini işte bu roller sağlar.
Bir dizinin ilk üçlü ve ilk altılı aralıkları o dizi modunun karakterci notalarıdır. Majör ve minör dizilerin mod notaları adını alırlar.
Zarif notalar: Melodide bazı süs ve işleme notalarına böyle denir. Melodik süslemeler dediklerimiz bunlardır. “Bezen notaları”da denilebilir.
Küme notalar: Nota kümecikleri. Ölçünün bir zamanını veya zamanın bir bölümünü vücuda getiren tertipli kümeciklere nizam dışı katılan notalara (bir yüklenti ihdas ettikleri için) böyle denir. Yük notalarının vücuda getirdiği böyle nizam dışı gruplar, birleştikleri notaların sayısını karşılayan rakamlarla gösterilirler.
Nota Şekilcikleri (Figures de notes)
Türlü nispî uzunlukları, yani süsleri olan nota kıymetleri şu figürlerle gösterilirler: Birlik, İkilik, Dörtlük, Sekizlik, Onaltılık, Otuzikilik, Altmışdörtlük. Bu süreleri küçüklere “göze hitap eden” biçim adlarıyla öğreterek nota dersine başlamak kolaylığı muciptir. Sırasıyla şunlardır: Yuvarlak, Beyaz, Siyah, Çengelli, İki çengelli, Üç çengelli, Dört çengelli.
Nota Yazma Disiplini - Tekniği
Başka dillerdeki müzik sözlüklerinin hiç birinde görülmeyen bir maddeye ölçülerimiz dışı bir makale halinde burada yer verişimiz sebepsiz değildir. Nota basımında en ileri durumda olan merkezlerde bile el yazısına yaygın bir “güzel ve okunaklı nota yazmak” konusu vardır, hem de gayet önemlidir. Nota güzel yazısı basımcılığa inhisar (tekel) edilemez. Çünkü, el yazmalarından da deşifre yapılacak, az prova ile konsere çıkılmak zaruretleri orkestra partilerinin inci gibi kopya edilerek çoğaltılması mecburiyetini daima yaşatacak, neticede nota yazımcılığı (kopist kaligraflığı) sorumlu bir hattatlık şubesi halinde daima mevcut olacak ve her mûsikîcinin bu ince işte ister istemez az veya çok eli bulunacaktır. Millî nota matbaacılığını derhal geliştirmeyecek durumdaki yeni merkezlerde nota yazıcılığı daha da faal kalacaktır. Mecburiyetin sebebi açıktır: Nota yazısı denilen araç, zaman içinde hareket eden bir sürat dilinin vasıtasıdır. Pürüzlü el yazısı üzerinde müzik icrası yürütmek mümkün değildir. Neticede, güzel nota yazmak işi, bir süs ve zevk meselesi olmaktan çıkarak, teknik zaruret olur. Nota hattatlığı sorumlu bir hüner sayılır. Kuyumcu sabrıyla işlenen ve ince prensipleri olan bir sanattır. Nota hattatının müzikte bilgili olması gerekir. Çünkü, güzellikten başka, taksimat incelikleri de –bilhassa el yazmasından yapılan istinsahta- bahis konusudur. Kopya edilecek notanın ölçülerinde meselâ, zaman kümeleri baştan ince tertibatla hazırlanmış olmayıp da ortograf ihmalleri kaçmışsa, usta kopist bunları görebilmelidir. İş bu kadar incelikli olduğu halde, memleketimizde bu el yazıcılığında dikkatli bir iki usta meslektaş pek geç yetişebilmiştir. Basılan veya basılmayan başkalarının nota istinsahlarında genellikle kişisel ve çırpıştırma yazılar hâkimdir! Avrupa basımlarına yaklaşmaya gayret etmek iyi niyetini gösteren kalemlerin bile bu işteki ana prensipleri henüz öğrenemedikleri daha ilk satırlarda göze batıyor. Bu konuda ilk yetkilimiz Nazım ÜLGEN’in bir yazısını aşağıda yayınlıyoruz.
Güzel ve düzgün nota yazmak, bu sanatın her şubesinde uğraşanlar için pek lüzumludur. Hele henüz müzik matbaacılığı kurulmamış durumdaki memleketlerde, nota yazma işi, daha da mutlak bir zaruret arz eder.
Sanatçılar, öğretmenler ve müzik tahsili görenler özel teori ve tekniği dairesinde yazılı notalardan okuma ve öğrenmeyi daha kolaylıkla başarıp kavrarlar. Zevksiz ve okunmayacak kadar kötü notaya geçirilmiş eserler müziğin ruh ve esası olan ifade, nüans ve hareketten icrayı alıkoydururlar. Sanatçı, notaları sökmeye çabalamak yüzünden, yukarıda saydığımız mühim hususları ihmal zorunda kalır.
Piyano, koro ve çoksesli müzik eserlerinde yazış teknik ve teorisine uymayan notalar icracıya çok defa enikonu yanlışlıklar işletir. Kıymetlerinin portedeki yer ve nispetleri düzgün olmayan yazılar deşifreyi ve müziğe nüfuz imkânlarını güçleştirir, göz ve hafızayı yorar, yorum düşer.
Nota Şekillerinin Yazılışı
Notalar, kıymetlerinin her türlüsünde düzgünlükle yumurtamsı çizilmiş bulunmalıdır. Aşağıdaki misalde görüldüğü üzere, yuvarlak yazılı notalar –akor yazısında temas noktaları tamamen dolmuş olacağından- kalın bir çizgi gibi görünerek, okunmaları güçleşir. Beyzi notalarda ise temas noktası iki taraftan kapanmadığından, o sayede okunmaları kolay olur. Bu fark göz önünde tutulup hiç olmazsa çok sesli ve akorlu yazılarda notaları beyzi çizmeye çalışmalıdır .
Buyrun devam edin
