dostum belkide şu an askersin ama ben gene de yazayım.bende senin düşüncenle askere gittim.tabi o zaman internet falan yoktu...
izmir bornova topcu tugayı idi acemi birligim.
neyse hamamdayım.acemi birliğinde.İşte bir duyuru yaptılar müzisyen seçimi falan diye tam hatırlamıyorum.hemen üstümü giyindim kurulanmadım bile.sırılsıklamım.birde hastayım ha..neyse gittim dedikleri yere.bir kuyruk.50 kişi falan var.tek tek giriyorlar içeri.afedersin dana gibi bağırıyorlar sonra geri çıkıyorlar.sonra sıra bana geldi.içeride sarışın bir teğmen yada üsteğmen?.ne bilim işte.bir de klavye var.roland e 86 di galiba....e ne çalıyosun klavye geç çal falan.sezen aksudan bi parça çaldım ama hatırlamıyorum.hemde söyledim.neyse tamam dedi komutan.bende dedimki komutanım biraz hastayım kusura bakmayın iyi söyleyemedim şarkıyı...
o da dediki.ben anlarım asker tamam dedi çık....
sonra 2 kişi istanbula çıktı usta birliği.biri ben birini hatırlamıyorum.ben tuzla özel eğitim merkezi.diğerleri hep doğu.bütün arkadaşlarım.hepside batılı çocuklar.İşin garibi ben topçuyum atandığım yer piyade okulu tuzla özel eğitim.piyade oldum yani.bitlisinden.neyse gitmeden biraz araştırma yaptım.arkadaşlar 'olum yandın(aslında bu kibarcası)'dediler.akşama kadar eğitim sonra doğu görevi zıçtın yani.sonra gittim ki bir deniz kenarı kampı.yani deniz kenarında bi ordu evi gibi yani.olum yaşadın dedim.
sonra kışın kamp çalışmadığı için ani müdahale mangası çavuşu oldum.sabaha kadar nöbet yani.bazen sabaha kadar nöbet tutup sabah 10 gibi programa gittiğim o günleri hiç unutmam.kamyonun arkasından pembe ceketim siyah papyonum ve elimde korg i-3.
neyse çok kötü değildi.sonuçta çok şeyler öğrendim müzisyen teğmenlerden.ve öğrettim müzisyenim diye gelen çocuklara bir şeyler.
neyse kaptırdım kendimi.
bayağı yazmışım.eee askerlik olunca uzar işte böyle anılar.
kolay gelsin sana.
ama gitmeden şunu çok düşündüm.askerlik bu.yapılması gerek.hiç te korkmadım giderken.vatan borcu.benim borcum.herkes yaptı bende yapacağım.kaçanlar utansın.
doğuda yada batıda.İnanki bazen keşke doğuya gitseydim diyorum.orada ki de vatan değil mi ?
bu arada;
askerdeki dostluklar asla unutulmaz.sende unutma.ve esas askerlik askerden gelince başlar.
saygılar...
|