Şiir insan ruhunu ve hisleri açığa çıkarır
bu aralar çok üşüyorum.....
sanma ki soğuktan
kalbimde bir sessizlik...
ha durdu ha duracak..
ben kolay ağlamam bilirsin
ama sözlerin kırıldı içimde .
cam kırıkları... kesti kalbimi
....ağladım.
şimdi..
sen de çağ kadını oldun yani...
mantık aşkı değip çıktın işin içinden
peki ya ben?
bu aralar çok üşüyorum.....
sanma ki soğuktan
kalbimde bir sessizlik...
ha durdu ha duracak..
her umuda çağrışımda seni
bir uçurum çekerdi beni ....göremezdim
ya gözlerim kördü
ya da doslarıma güvenmedim
en gerçek olan ne biliyormusun
göremedim sırtımdaki bıçağı
ve gözümde gizlenen gözyaşlarını
o bıçak sahipsiz değil biliyorum senin
ama nerden bilirdim senin avuçlarında olacağını
bu aralar çok üşüyorum.....
sanma ki soğuktan
kalbimde bir sessizlik...
ha durdu ha duracak
Yıldızları sayıyorum yine
Göz yaşlarımla yarıştırıyorum onları….
Sonra dalıyorum zifirine karanlığın
Bir bakıyorum sabrım gülüyor bana
Bende görmemezlikten geliyorum
Anlamadığım bir anda bir melodi kulağımda
Uzaklardan çağıran beni….
Çılgınlığıma veriyorum
Unuttuklarımı getirmeye çalışıyorum aklıma
Sevmek zor…..Ama bu melodi ne?
Şimdi öyle uzak ki Söylediğim şarkılar
Kırıkları duruyor kalbimde
Bir çocuğun hayali gibi
Mavi bir bisiklet tadında
Aynı bu ses gibi…
Bildiğin ama tanımadığım….
Yıldızları sayıyorum yine
Bu defa kırmıyorum umudumu
Ve hiçe sayıyorum kırılan tüm hayallerimi
Mutluluğa çağıran o melodiyi mırıldanarak
Sayıyorum yıldızları inadına hüznün…
Ama ben daha ne kadar buradayım ki…?
<sub>text</sub>
Düzenleyen - mihlama Tarih: 19/08/2007 17:02:54
|